Besturen wij onszelf?

universe

Laten we eerst eens helemaal uitzoomen. Alles is energie en alles is gemaakt van hetzelfde spul, dezelfde kosmische klei. We kunnen een onderverdeling maken in vier uitingsvormen van deze energie. We hebben materie, planten, dieren en mensen. Materie is simpelweg energie met een vormpje, zoals een planeet, een steen, water en vuur. Planeten vliegen met een enorme snelheid door het universum, maar wie zorgt ervoor dat dit gebeurt? En wie of wat laat het water stromen? Dat is een stomme vraag, dat weet ik. Want er is niet iemand die dat doet, het gebeurt allemaal vanzelf. Planten en bomen zijn ook energie met een vormpje, maar er vindt ook stofwisseling plaats waardoor ze kunnen groeien. Maar wie of wat zorgt ervoor dat de boom groeit? Wederom een ongelofelijk domme vraag, want ook dat gaat vanzelf. Er zit geen IK-je in de boom die besluit ‘ik ga vandaag eens groeien’ en vervolgens dit proces in gang zet. De boom is energie met een vormpje en dusdanig geprogrammeerd dat het automatisch groeit.

Dieren zijn ook energie met een vormpje, kunnen net als de boom ook groeien en kunnen zich daarbij ook voortbewegen en emoties tonen. Zoogdieren hebben daarnaast ook een limbisch systeem en hebben net als wij mensen daarom ook gevoelens. Een gevoel is blijdschap en de emotie is lachen, net zoals verdriet een gevoel is en huilen een emotie. Een insect heeft slechts emoties en reageert daarom meer als een robot. Als je de wesp slaat dan kan zijn emotie zijn dat hij je wil steken. Wij zeggen dan: ‘De wesp is boos’, maar dat is hij niet. Hij kent het gevoel boosheid helemaal niet, alleen het stukje energie dat we wesp noemen is geprogrammeerd om te doen zoals het doet. En soms is dat steken. Dat de wesp vervolgens doodgaat, daar zit hij niet zo mee. Sterker nog, hij heeft geen flauw benul. In zijn hoofd zit geen verhalenmaker die zich overal druk over maakt. Wij hebben dat wel, zodra we gestoken zijn gaat dat ding al weer ratelen: ‘Waarom sla je die wesp dan ook’, ‘Was ik maar weggerend’, ‘Waarom overkomt mij dit nou weer’? Tevens krijg je de verhalenmakers van de mensen om je heen ook nog eens cadeau: ‘Kijk nou eens uit man!’ ‘Je weet toch dat je een wesp niet moet slaan’. ‘Je had gewoon rustig moeten blijven’. Dan komt nu wederom de idiote vraag: ‘Wie bestuurt de wesp?’ Niemand natuurlijk! De wesp is energie met een vormpje en een bepaalde programmering en doet daardoor wat hij doet. De wesp heeft ook helemaal niet het idee dat hij zichzelf bestuurt en het leven in goede banen moet zien te leiden.

Materie, planten en dieren zijn allemaal energie in beweging en gebeuren geheel vanzelf. Als we deze drie elementen bij elkaar voegen, hebben we reeds zo’n 99,999999999999999% van het universum te pakken. Het vierde element, is de mens. Wij vormen zo’n 0,000000000000001% van het universum. Dus wij beweren dat 99,999999999999999% van het universum energie-in-beweging is en geheel vanzelf gebeurt, maar de mens, die 0,000000000000001%, die bestuurt zichzelf. Dat is een beetje een rare gedachte, is het niet?